کرسی آزاد اندیشی شمس پرنده

 اما قبل از آن در باب درخواست از من برای مناظره در دانشگاه مطالبی را تقدیم می کنم :

به آقای عبد و  دانشجویان محترم اصلاح طلب

 اول پاسخ العبد

آقای عبد من اگر مطلب اخیر وبلاگ شما را دیروز دیده بودم بعید بود که همان نیمچه قول را هم به خانم ع بدهم. بندۀ خدا شما دنبال شهرت هستی راه های دیگری هم پیدا می شود. من به شما نگفتم بی ادب بلکه هنوز هم معتقدم شما جوان ، عجول و متعصب هستید و اگر من مناظرۀ با شما را بپذیرم بدین معناست که در این 40 سال عمر هیچ تجربه ای نیاندوخته ام. من شما را به مناظره دعوت نکرده ام بلکه کسی را به نام العبد که در وبلاگ بی نام و نشان رسمیش گمان می کردم کس دیگریست را در یک گفتمانی که شوخی و جدّی آن آمیخته بود و در جواب یک کامنت دعوت کردم.

دعوت زمانی معنا دارد که شما یکی را بشناسی و عالماً عامداً دعوتش کنی. حتی در معاملات هم ندیدن و معامله کردن مایۀ غبن و ابطال معامله می شود. من همین الان هم نمی دانم حتی فامیل شما چیست و از کجا خط می گیرید و این برو بیایی که (به قول برخی دانشجویان در دانشگاه) دارید از چه منبعی تغذیه می شود.

به هر حال من حاضرم اگر دوستان خیلی دلشان به حال کم اطلاعی جوانان از مسایل سیاسی سوخته(چنان که می گویند) ، برای علاقمندان کلاس رایگان بگذارم و الفبای مردمسالاری را تدریس کنم یا اگر شما خیلی عشق مناظره دارید مثل بار قبل یکی از مدرسین دانشگاه را از حیطۀ همفکرانتان پیدا کنید من یک بار که نه چند بار با ایشان مناظره خواهم کرد.(دیدید که مناظرۀ قبل هم با استقبال بسیار خوبی رو به رو شد و نتایج خوبی هم برای پیش از انتخابات داشت)

اما این که اصرار دارم طرف مناظره از همکاران مدرسم باشد نه اینکه صرفاً بگویم شما را قبول ندارم . خیر شما از بسیاری از دانشجویان دانشگاه در این حوزه ها که گفتگو کردیم باسوادترید. علاوه بر این در اندیشه هایی که من با آن خو گرفته ام و در ادب صوفیانۀ ما این جور کلاس گذاشتن ها جایی ندارد)لیکن دلیلش موارد زیر است :

اولاً اینکه یک نفر برود و در یک موضوع خاص مثلاً یک ماه پیگیر مطالعه کند تبعاً اطلاعاتش در آن مورد خاص خوب میشود اما به این میگویند علم جزئی و مثل همان فیل خانۀ تاریک مولانا ست اما در کنار دانستن و شناختن یک حیطۀ جزئی، آدم نیاز به زندگی کردن دارد، نیاز به ازدواج و فرزنددار شدن دارد ، حتی نیاز به کارگری کردن دارد و وقتی عمری را در حوزه های مختلف گذراندی کم کم علم جزئی به سمت علم کلی نزدیک میشود . آن وقت دیگر تعصب به خرج نمیدهی، زود داغ نمیکنی و اندیشه های دیگران را فاسد و گند نمیشماری. آخر وقتی کسی اندیشه های طرف مقابلش(اصلاحطلبان)را دارای بوی گند میخواند بعد قرار است با او در چه موردی مناظره کرد؟! مجادله شاید بشود ولی مناظره خیر

ثانیاً اگر دانشجویان اصلاح طلب دانشگاه نمی توانند جواب یک دانشجوی مثل خودشان را بدهند اشکال از خودشان است . خُب برند مطالعه کنند تا بتوانند ! با این حال من حاضرم یک دانشجوی کارشناسی یا کارشناسی ارشد برای این کار به کمک ایشان بفرستم تا یاریشان کند. اما اینکه این دوستان اصلاحطلب من استادشان را بفرستند برای پاسخ دادن به دانشجویی مثل خودشان کار درستی نیست.

 دانشجویان عزیز اصلاح طلبم :

نقش بازی کردن به دعنوان اصلاحگر و اپوزیسیون در همه جای دنیا با نقش موافق وضع موجود، تفاوتهایی دارد . من و همفکرانم بابت اصلاح طلب بودن هزینه ها پرداخته ایم و در وادی اصلاح طلبی شما نه به نان و مقام می رسید و نه کسی  از دانشگاه و مسؤلین شما را تأیید خواهد کرد و به شما پر و بال خواهد داد. شما اگر فقط عشق کار اجتماعی-سیاسی دارید می توانید طرف مقابل را انتخاب کنید بعد ،هم به شما جا و مکان می دهند،هم بودجه و حمایت و... به محض اتمام یا حتی قبل از اتمام درستان هم یک جایی دستتان را بند خواهند کرد. طرف مقابل ما به لحاظ مقبولیت و اقبال عمومی کم جمعیت است اما بسیار قدرتمند و پولدارست . حال شما 2 راه دارید : یا پول و قدرت آنها را بچسبید یا به حرف دلتان گوش بدهید.

اما اگر میخواهید شما هم مثل طرف مقابلتان  در بسیج و.. جا و مکانی داشته باشید و رسماً فعالیت کنید باید از راهش وارد شوید ، مثلاً پس از رسیدن به حدّ معقولی(حداقل بیست نفری ) درخواستی رسمی بنویسید و خواهان فعالیت شوید. به جای تشکیل گروههای تازه تأسیسی که گفتید بهترست نخست زیرمجموعۀ یک تشکل شناسنامه دار چون انجمن های اسلامی شوید.  

این حق شماست که پس از رأی آوردن گفتمان مورد نظر ما(دولت روحانی) از این تشکلها بهره مند شوید اما حق گرفتنی است و کسی نمی آید تقدیمتان کند. اما گرفتن آن هم یک روند اداری مشخص دارد که باید طی کنید

اما از همۀ اینها مهمتر مطالعه است هم در حیطۀ رشتۀ تحصیلیتان و هم در حوزۀ اخبار اجتماعی و سیاسی. یک فعال سیاسی معنا ندارد روزانه نگاهی با اخبار نیاندازد حال چه از سایتها و چه روزنامه های کاغذی و...

موفق باشید